کوی عشق

کافه گپ

صد نشان از عشق دارد کوی ما                        آبرو از گریه دارد روی ما

دیده را می شوید از تر دامنی                            قطره های اشک عصیان شوی ما

ز آتش عشق است این سوز درون                   وزخم خون است رنگ و بوی ما

می دود هر سوی پی آب حیات                        در بیابان عطش آهوی ما

سر خوشانیم از شراب آفتاب                             آب هستی می رود در جوی ما

ریختیم آب طمع چون روی خاک                        خاکی و افتادگی شد خوی ما

گنج راز سینه ها پوشیده نیست                       از نگاه پاک گوهر جوی ما

با رموز عاشقی بیگانه نیست                          هر که باشد آشنای کوی ما

/ 6 نظر / 13 بازدید
نگار

سلام عزيزم شعر قشنگی بود شاد باشی

عاطفه

سرعتهای مجاز را تعین کردند تا ما از آنها بگذریم. تنها دلیل به وجود آمدن قانون شکستن آن است... سلام دوست من این پستتم مثل همیشه محشره!! منم آپم خوشحال میشم بهم سربزنید(زود بیا که منتظرتم) دوستدار شما Atefeh Hemlock

سارا

سلامشعر بسيار زيبايی بود.خودتون شعر می گين؟از آشنايی با وب لاگ شما بی نهايت خوشحال شدم.مرسی که ر زدی.باز هم بيا.خوشحال ميشوم.شاد باشی.

غزل

سلام من شما رو لينکيدم

مجيد

ولی تو نرو، بمان تا این نوشته آخرین سروده ی من باشد، در تنهاترین عاشقانه ها...

شاهین

سلام/خوبی؟ شعر قشنگی نوشتی مرسی. اينقدر دوست دارم وبلاگ داشته باشم ولی حوصلم نميشه/دوست دارم ۱وبلاگ آماده بيان بهم بدن بگن مال خودت/حوصله تنضيماتشو ندارم اصلا.راستی من کافی نت دارم.شعر عاشقونه قشنگ زياد دارم که خوشت بياد.اگر دوست داشتی به آديم پيغام بده تا بهت بدم بزار توی وبلاگت.سبز باشی.بای بای