سلام و عيدتون مبارک...
ساعت ٧:٠۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ آبان ،۱۳۸٦  کلمات کلیدی:
                               

به نام او که همه ی آغاز ها از آن اوست

سلام به همه ی دوستان ...خیلی خوشحالم که اولین متنی که میذارم به خاطر ولادت

امام رضا(ع) است(  باز هم عیدتون مبارک )

:

قبله ای که مغناطیس دلهای شیفته ی ولایت است در خراسان است.

غریب طوس امروز آشنای هر دور و نزدیک و کوچک و بزرگ است.

علی بن موسی هشتمین قبله ای است که بهانه ی عشق ورزیدن و دوست داشتن و گریستن است.

سلطان خراسان بر دلهای محبان حکومت می کند.

خراسان قبله ی هشتم است و مغناطیس دلهای شیدا. درخت ایمان و ولایت در این مرز و بوم از چشمه

سار مزارش سیراب می شود. هر خانه ای کانون ولایت می گردد و سرزمین طوس به وسعت ایران

گسترده می شود.

غریب خراسان آشنای دلهای محبان است . سلام بر آن آشنای غریب و غریب آشنا!

                                                                                                       جواد محدثی

التماس دعا (علیرضا)


 
سلام...
ساعت ٥:۱۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ آبان ،۱۳۸٦  کلمات کلیدی:

به نام او                                                        میلاد باسعادت امام رضا(ع) مبارک باد

سلام...

راستش مدتیه که خیلی سرم شلوغ شده و ...

برای مدت خیلی کوتاه وبلاگمو به یکی از آشنایان میسپارم و میدونم که خیلی بهتر

از منم میتونن ادارش کنند...

سرم که کمی خلوت تر شد بر میگردم...از لطف همه ی شما ممنونم و از این لحظه به

بعد تا موقعی که برگردم وبلاگم رو به آقای علیرضا.م میسپارم.

                                                                                                         فعلا

                                                      


 
سوره تماشا
ساعت ٩:٢٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٤ آبان ،۱۳۸٦  کلمات کلیدی:

کافه گپ 2

   به تماشا سوگند                    
و به آغاز کلام
و به پرواز کبوتر از ذهن 
 واژهای در قفس است
 حرفهایم مثل یک تکه چمن روشن بود
 من به آنان گفتم
 آفتابی لب درگاه شماست
که اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد
و به آنان گفتم
 سنگ آرایش کوهستان نیست
 همچنانی که فلز زیوری نیست به اندام کلنگ
در کف دست زمین گوهر ناپیدایی است
 که رسولان همه از تابش آن خیره شدند
پی گوهر باشید
 لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید
 و من آنان را به صدای قدم پیک بشارت دادم
 و به نزدیکی روز و به افزایش رنگ
 به طنین گل سرخ پشت پرچین سخن های درشت
و به آنان گفتم 
 هر که در حافظه چوب ببنید باغی
صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهدماند
 هر که با مرغ هوا دوست شود
 خوابش آرامترین خواب جهان خواهد بود
آنکه نور از سر انگشت زمان برچیند
 می گشاید گره پنجره ها را با آه
زیر بیدی بودیم
برگی از شاخه بالای سرم چیدم گفتم
چشم راباز کنید ایتی بهتر از این می خواهید ؟
می شنیدم که بهم می گفتند
سحر میداند سحر
سر هر کوه رسولی دیدند
ابر انکار به دوش آوردند
باد را نازل کردیم
تا کلاه از سرشان بردارد
خانه هاشان پر داوودی بود
چشمشان رابستیم
دستشان را نرساندیم به سرشاخه هوش
جیبشان را پر عادت کردیم
خوابشان را به صدای سفر اینه ها آشفتیم

                                                                                         سهراب سپهری


 
آی آدم ها...
ساعت ٥:۱٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱ آبان ،۱۳۸٦  کلمات کلیدی:

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید!
یک نفر در آب دارد می سپارد جان.
یک نفر دارد که دست و پای دایم می زند
روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید.
آن زمان که مست هستید از خیال دست یاییدن به دشمن
آن زمان که پیش خود بی هوده پندارید
که گرفت استید دست ناتوانی را
تا توانایی بهتر را پدید آرید.
آن زمانی که تنگ می بندید
بر کمر هاتان کمر بند
در چه هنگامی بگویم من؟
یک نفر در آب دارد می کند بی هوده جان، قربان!




آی آدم ها که بر ساحل بساط دلگشا دارید!
نان به سفره، جامه تان بر تن؛
یک نفر در آب می خواند شما را.
موج سنگین را به دست خسته می کوبد
باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده
سایه هاتان را ز راه دور دیده.
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی تابی اش افزون
می کند زین آب، بیرون
گاه سر، گه پا
آی آدم ها!


او ز راه دور این کهنه جهان را باز می پاید
می زند فریاد و امید کمک دارد.
آی آدم ها که روی ساحل آرام در کار تماشایید!
موج می کوبد به روی ساحل خاموش
پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده بس مدهوش.
می رود نعره زنان، وین بانگ باز از دور می آید:
«آی آدم ها».
و صدای باد هر دم دل گزاتر
و در صدای باد بانگ او رهاتر
از میان آب های دور و نزدیک
باز در گوش این ندا ها:
«آی آدم ها»...                                                                    نیما یوشیج